Γυρίζοντας τον κόσμο με ωτοστόπ: Πρώτη φορά

Hitchhiking around the world: First time

Το ωτοστόπ είναι πολύ κοντά στην κορυφή της bucket list μου. Το βρίσκω μοναδικό και έναν υπέροχο τρόπο να γνωρίσεις ανθρώπους και πολιτισμούς. Ανά τα χρόνια, με έχουν εμπνεύσει πολλοί ταξιδιώτες να το δοκιμάσω, αλλά ο φόβος μου στέκεται εμπόδιο. Ωστόσο, τα εμπόδια υπάρχουν για να ξεπερνιούνται, και σύντομα ελπίζω να μοιραστώ μαζί σας τις δικές μου ιστορίες!

Αφού αγαπώ το ν’ακούω ιστορίες ταξιδιωτών, ζήτησα από πέντε travel bloggers να μοιραστούν τις πρώτες εμπειρίες τους με ωτοστόπ, τα κίνητρα και τα συναισθήματα τους. Μετά την αγάπη για τους ξένους, ας εμπνευστούμε και για την πίστη στους ξένους!

Histoires De Tongs

Λίγες ημέρες πριν, η Τζίνα μου ζήτησε να συμμετέχω σε αυτό το άρθρο, για να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία του πρώτου μου ωτοστόπ. Το αστείο είναι ότι η πρώτη μου φορά ήταν στην Ελλάδα: έφευγα από τη Τζίνα και την οικογένεια της στην Αμαλιάδα, προσπαθώντας να φτάσω στην Πάτρα. Για να είμαι ειλικρινής, φοβόμουν λίγο μη χαθώ, μήπως δε μπορούσα να χειριστώ την κατάσταση αυτή μόνη μου, και περισσότερο μήπως συναντούσα περίεργους (ή ακόμα κι επικίνδυνους) ανθρώπους. Ήμουν με μια φίλη αλλά και για εκείνη ήταν η πρώτη φορά. Τέλος πάντων, υψώσαμε τους αντίχειρες μας και βγήκαμε στο δρόμο!
Γυρίζοντας τον κόσμο με ωτοστόπ: Πρώτη φορά

Όπως πάντα στην Ελλάδα, ήταν απίστευτα εύκολο να φτάσουμε στον προορισμό μας. Όλα τα αυτοκίνητα σταματούσαν για να μας βοηθήσουν και μας πήγαιναν λίγο πιο πέρα, προφανώς αγοράζοντας μας ένα φραπέ… Τα καλά νέα ήταν ότι συνειδητοποίησα κάτι που άλλαξε την ταξιδιωτική μου φιλοσοφία: από τώρα, μπορούσα να εμπιστευτώ αγνώστους, και να έχω πίστη στο πεπρωμένο. Από εκείνη την ημέρα έκανα πολλές φορές ωτοστόπ, διασχίζοντας όλες τις ηπείρους με τον αντίχειρα υψωμένο. Αυτή τη στιγμή επιστρέφω από την Ασία στη Γαλλία μέσω του Δρόμου του Μεταξιού (μπορείς να μάθεις περισσότερα γι’ αυτό στο ταξιδιωτικό μου blog, στη σελίδα auto-stop). Φυσικά, μερικές φορές χρειάστηκε να αντιμετωπίσω άσχημες καταστάσεις. Ωστόσο, ακόμα νιώθω ότι σχεδόν κάθε μέρα, λαμβάνω το καλύτερο από ολόκληρο τον κόσμο, και αισθάνομαι τόσο τυχερή και ευγνώμων για όλες εκείνες τις αναμνήσεις που θα κρατήσω για πάντα.

Στο μυαλό μου αρχικά το ωτοστόπ ήταν ένας δωρεάν τρόπος να πάω από το Α στο Β, αλλά έκανα λάθος. Είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο, ένας κατάλληλος τρόπος να έρθεις κοντά με τον κάθε πολιτισμό, και εν ολίγοις ένα είδος ποίησης…

Becky The Traveller

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού μου ταξιδιού στην Ισλανδία, νοίκιασα ένα βανάκι. Πέρασα 10 ημέρες οδηγώντας γύρω από το Ring Road και ήταν μαγικά. Αυτό που παρατήρησα ήταν ότι πάρα πολλοί άνθρωποι έκαναν ωτοστόπ. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα έπαιρνα τουλάχιστον ένα άτομο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μου. Στην πραγματικότητα ήταν πιο δύσκολο απ’ όσο νόμιζα, αφού οι περισσότεροι πήγαιναν στην αντίθετη κατεύθυνση. Αλλά τελικά, πήρα μια κοπέλα και τη βοήθησα στο ταξίδι της προς το Vik, στα νότια της Ισλανδίας.

Αφού άφησα το βανάκι μου κατευθύνθηκα προς το Reykjavik για να περάσω εκεί την τελευταία μου μέρα. Μπορεί να έχετε ακούσει ότι η Ισλανδία είναι ακριβή χώρα, οπότε αντί να περάσω τη βραδιά σε κάποιο δωμάτιο, αποφάσισα να κοιμηθώ στο αεροδρόμιο, έτοιμη για την πτήση των 8 το επόμενο πρωί. Ήταν αργά όταν πήγα στην στάση του λεωφορείου. Ήμουν πεπεισμένη ότι υπήρχαν λεωφορεία κάθε μια ώρα. Αλλά φαίνεται ότι με την κούραση που είχα δεν είχα διαβάσει σωστά το πρόγραμμα και θα έπρεπε να περιμένω δυόμιση ώρες στη στάση. Τότε ήταν που είχα την ιδέα να κάνω ωτοστόπ. Σκέφτηκα ότι αν δε δούλευε αυτό, θα μπορούσα απλά να πάρω το λεωφορείο.

Γυρίζοντας τον κόσμο με ωτοστόπ: Πρώτη φορά

Έτσι περπάτησα ως τον κεντρικό δρόμο και ύψωσα τον αντίχειρά μου. Περίπου 5 αυτοκίνητα με προσπέρασαν, αλλά το έκτο σταμάτησε. Ήταν μια κυρία που επέστρεφε σπίτι από τη δουλειά και μπήκα μέσα. Ήμουν έκπληκτη, σε λιγότερα από πέντε λεπτά είχα βρει αμάξι. Δε μπορούσε να  με πάει ως τον προορισμό μου (το αεροδρόμιο ήταν 45 λεπτά μακριά) κι έτσι με άφησε σε ένα βενζινάδικο. Και πάλι, περίμενα στον κεντρικό δρόμο και μετά από 4 αυτοκίνητα που με προσπέρασαν, το πέμπτο σταμάτησε.

Ειλικρινά δεν είχα ιδέα ότι το ωτοστόπ θα ήταν τόσο εύκολο. Ίσως το γεγονός ότι ήταν σχεδόν 1 π.μ. και ήμουν μια κοπέλα μόνη να βοήθησε Αλλά έπειτα από 12 ημέρες στην Ισλανδία ήταν το τέλειο τέλος για το ταξίδι μου.

Miss Adventures Abroad

Η πρώτη φορά που είχα το κουράγιο να δοκιμάσω το ωτοστόπ ήταν βασικά στην Ελλάδα! Πέρασα ένα μήνα με το Workaway στη Σκόπελο. Μια μέρα ο φίλος μου κι εγώ αποφασίσαμε να κάνουμε πεζοπορία από μία από τις μεγαλύτερες πόλεις ως την πόλη που μέναμε, που ήταν περίπου 6μιση χιλιόμετρα περπάτημα. Το μόνο πράγμα που δε λάβαμε υπόψιν μας ήταν η πολλή ζέστη και το πόσο λίγο νερό είχαμε μαζί μας! Κάποια στιγμή είχαμε ζεσταθεί τόσο πολύ και ήμασταν τόσο κουρασμένοι που βγήκαμε από το παραθαλάσσιο μονοπάτι και κατευθυνθήκαμε προς τον κεντρικό δρόμο. Από απόλυτη εξάντληση, συμφωνήσαμε να δοκιμάσουμε το ωτοστόπ για την επιστροφή στο σπίτι! Πριν το καταλάβουμε και 3 αυτοκίνητα μετά, ένα αγροτικό σταμάτησε και μας άφησε να ανέβουμε πίσω (το οποίο είχε επίσης πολύ πλάκα!)

Γυρίζοντας τον κόσμο με ωτοστόπ: Πρώτη φορά

Μετά από αυτή την εμπειρία, νιώσαμε αρκετά ασφαλείς να κάνουμε ωτοστόπ στο νησί, και νιώθαμε άνετα να κινούμαστε έτσι από παραλία σε παραλία όποτε θέλαμε να πάμε κάπου, και είχαμε το λεωφορείο ως εναλλακτική λύση. Όλοι όσοι γνωρίσαμε στο νησί ήταν πολύ φιλικοί, και ένιωθα πιο ασφαλής αφού ταξίδευα με το φίλο μου. Αν βρίσκεστε σε ασφαλές μέρος και έχετε κάποιον συνταξιδιώτη, νομίζω ότι το ωτοστόπ μπορεί να είναι μια τέλεια επιλογή!

Claire’s Footsteps

Είχαμε επισκεφθεί το Rainbow Temple, ένα από τα πιο μοναδικά πράγματα που μπορείς να κάνεις στο Byron, όταν το αυτοκίνητο της φίλης μου άρχισε να κάνει θόρυβο. «Τι συμβαίνει;», ρώτησα. «Αυτή τη στιγμή κυλάμε στην κατηφόρα», είπε με ανήσυχο βλέμμα. Κάναμε στην άκρη στον επόμενο διαθέσιμο χώρο και συνειδητοποιήσαμε πως βρισκόμασταν στη μέση του πουθενά.

Η μόνη μας επιλογή ήταν να κάνουμε ωτοστόπ για πίσω στο σπίτι. Χωρίς να το έχει ξανά κάνει καμία από τις δυο μας, σταθήκαμε στην άκρη του δρόμου με τον αντίχειρα υψωμένο. Αρκετά αυτοκίνητα πέρασαν, ώσπου μετά από περίπου 10 λεπτά ένα σταμάτησε. Εξηγήσαμε τι συνέβη και εκείνος είπε «φυσικά, μπορώ να σας βοηθήσω».

Είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο, ένας κατάλληλος τρόπος να έρθεις κοντά με τον κάθε πολιτισμό, και εν ολίγοις ένα είδος ποίησης…

Ανταλλάξαμε ονόματα και ευχαριστίες και ρώτησα τον Sean, το οδηγό μας, τι δουλειά έκανε. Απάντησε πως ήταν εθελοντής πυροσβέστης και μαθητής  μασάζ. Αλλά έπειτα μας ανοίχτηκε – μας είπε ότι επέστρεφε από την κηδεία της θείας του και η αδελφή του είχε επίσης πεθάνει. Μας είπε τις θλιβερές συνθήκες του θανάτου της αδελφής του και πόσο πεσμένος και θλιμμένος ένιωθε εξαιτίας αυτού.

Ο καημένος ο Sean ήταν προφανώς συντετριμμένος και ζούσε μια πνευματική κόλαση. Αλλά όσο οδηγούσαμε και μιλούσαμε για όλα, άρχισε να φαίνεται λίγο πιο χαρούμενος. Όταν μας άφησε στον προορισμό μας και τον ευχαριστήσαμε είπε «όχι εγώ ευχαριστώ… με κάνατε να νιώσω ένα εκατομμύριο φορές καλύτερα».

Δε λέω ότι θεραπεύσαμε την απελπισία του Sean, αλλά μου αρέσει να σκέφτομαι ότι τον βοηθήσαμε όταν το είχε ανάγκη. Νομίζω πως τα καταθλιπτικά του συναισθήματα τον ώθησαν να μας πάρει και αυτό με έκανε να θυμηθώ το πόσο λίγα γνωρίζουμε για τους αγνώστους που μας προσπερνούν στο δρόμο Ποτέ δεν ξέρεις αν το χαμόγελο κάποιου είναι αληθινό ή κρύβει έναν ωκεανό λύπης. Γι’ αυτό ας είμαστε καλοί ο ένας προς τον άλλον. Με έκανε επίσης να συνειδητοποιήσω ότι ενώ το ωτοστόπ προφανώς βοηθάει τον επιβάτη, μερικές φορές μπορεί να βοηθήσει και τον οδηγό.

Travels of a Bookpacker

Η πρώτη μου εμπειρία με ωτοστόπ ήταν εντελώς αυθόρμητη. Ο φίλος μου κι εγώ μόλις είχαμε περάσει μια υπέροχη εβδομάδα στο Εδιμβούργο και βρισκόμασταν στο αεροδρόμιο, περιμένοντας την πτήση της επιστροφής στην Φρανκφούρτη της Γερμανίας. Με την ψευδαίσθηση της ασφάλειας από τη συνήθη έλλειψη ακρίβειας στις εταιρίες χαμηλού κόστους, χάσαμε την επιβίβαση. Αφού βρήκαμε την πύλη κλειστή και το αεροπλάνο έτοιμο προς απογείωση, είχαμε δύο επιλογές – να πληρώσουμε 120 ευρώ ο καθένας για άλλη πτήση (σε δύο ημέρες) ή να βρούμε άλλο τρόπο για να γυρίσουμε σπίτι.

Γυρίζοντας τον κόσμο με ωτοστόπ: Πρώτη φορά

Είμαστε ταξιδιώτες με χαμηλό προϋπολογισμό, οπότε το να ξοδέψουμε τόσα χρήματα σε πτήσεις ήταν η τελευταία μας επιλογή κι έτσι αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας στο ωτοστόπ. Μέσα στις επόμενες τέσσερις ημέρες καταφέραμε να κάνουμε ωτοστόπ ως το Λονδίνο, στο ferry για τη Γαλλία, στην Ολλανδία και πίσω στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης. Καταφέραμε ακόμα και να φύγουμε με ωτοστόπ από το κέντρο του Λονδίνου ώστε να αποφύγουμε τα πανάκριβα μέσα μεταφοράς.

Το περισσότερο που περιμέναμε ήταν μια ώρα αλλά τις περισσότερες φορές 20-30 λεπτά. Οι άνθρωποι που γνωρίσαμε δεν ήταν τίποτα παρά αξιαγάπητοι τοπικοί κάτοικοι που είχαν χώρο στο αμάξι και πήγαιναν προς την ίδια κατεύθυνση. Θα ήμουν επιφυλακτική να κάνω ωτοστόπ μόνη αλλά ως ζευγάρι το βρήκα ως έναν εύκολο, διασκεδαστικό και φθηνό τρόπο να κινηθούμε και να γνωρίσουμε ενδιαφέροντες ανθρώπους. Σίγουρα θα το δοκιμάσουμε ξανά στο μέλλον!

Αφού αγαπώ το ν'ακούω ιστορίες ταξιδιωτών, ζήτησα από πέντε travel bloggers να μοιραστούν τις πρώτες εμπειρίες τους με ωτοστόπ, τα κίνητρα και τα συναισθήματα τους. Μετά την αγάπη για τους ξένους, ας εμπνευστούμε και για την πίστη στους ξένους!

Αφήστε μια απάντηση