Ιρλανδία: Έρωτας με την πρώτη ματιά

Το ταξίδι στην Ιρλανδία σημαδεύτηκε από πολλά ευτράπελα, τίποτα όμως δεν χάλασε τις απίστευτα όμορφες εμπειρίες, εικόνες και αναμνήσεις που πήρα μαζί μου. Συνήθως, φεύγοντας από μια χώρα σκέφτομαι την επόμενη επίσκεψη και τι παραπάνω θέλω να γνωρίσω γι’ αυτήν… Από εκεί έφυγα με μια σκέψη μόνο: θέλω να γυρίσω μόνιμα! Κι αυτό γιατί στο Δουβλίνο βρήκα όλα όσα θεωρώ σημαντικά για έναν τόπο, όπως η διατήρηση του πράσινου, η όμορφη αρχιτεκτονική, η καθαριότητα, η καλή λειτουργία, και πιο σημαντικά, οι άνθρωποι είναι πολύ φιλόξενοι και φροντίζουν να διασκεδάζουν! ….Τι ευτράπελα ρωτάς;

Δουβλίνο
Δουβλίνο

Στα πιο σημαντικά, μετά την προσγείωση και λίγο πριν τον έλεγχο η travel buddy μου συνειδητοποιεί ότι έχει χάσει την ταυτότητα της. Πανικός. Μόνη ελπίδα να έπεσε στο αεροπλάνο. Ευτυχώς ναι, αυτό είχε συμβεί και μετά από αρκετή αναμονή και αγωνία μπορούσαμε να συνεχίσουμε. Κι όταν λέω «να συνεχίσουμε» εννοώ να φτάσουμε μέχρι το λόπμι των αφίξεων όπου λαμβάνω μήνυμα από τον host μας στο οποίο μας ενημερώνει πως έτυχε κάτι πολύ επείγον και έπρεπε να λείψει από το Δουβλίνο. Όχι, όχι, δε θα αφήσουμε τίποτα να μας το χαλάσει. Ψάχνουμε για hostel, η online αναζήτηση αποφέρει πολλά και φθηνά αποτελέσματα. Τέλεια! Φτάνουμε στην πόλη και αρχίζει η αναζήτηση στέγης.

Πεζοπορία στο Howth
Πεζοπορία στο Howth

Το Δουβλίνο με κέρδισε αμέσως. Η πρώτη εντύπωση που μου έδωσε ήταν σαν ένα πολύ πιο χαλαρό Λονδίνο! Και η περιπέτεια συνεχίζεται… Βλέπουμε το πρώτο χόστελ, μπαίνουμε χαμογελώντας και ζητάμε δωμάτιο. Και τη στιγμή που αφήνω το backpack με την ψευδαίσθηση ότι «βολευτήκαμε», με λύπη ο ευγενέστατος κύριος στη ρεσεψιόν μας ενημερώνει ότι «αυτό είναι το Σαββατοκύριακο Ράγκμπι», εν ολίγοις θα ήταν θαύμα να βρούμε κρεβάτι χωρίς να έχουμε κλείσει εκ των προτέρων. Ακολούθησαν ώρες απογοήτευσης καθώς περπατούσαμε σε μια περιοχή γεμάτη  hostels αλλά σε όλες τις πόρτες έβλεπες μία μόνο ταμπέλα.. “Full”. Και τώρα;

Στο Couchsurfing, ευτυχώς, θα βρείτε ομάδες για φιλοξενία της «τελευταίας στιγμής» (Last minute couchsurfing). Πόσταρα εκεί ένα μήνυμα περιγράφοντας τη θέση στην οποία βρισκόμασταν και περιμέναμε. Background story: σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε σε μία καφετέρια η οποία κλείνει σε πολύ λίγη ώρα, έχει βραδιάσει και έχουμε πανικοβληθεί. Και ναι! Την ώρα που ετοιμαζόμαστε να φύγουμε, πεπεισμένες πια ότι θα κοιμηθούμε σε κάποιο παγκάκι, έρχεται η πρόσκληση!

Trinity College
Trinity College

Ο Vinnie όχι μόνο μας καλοδέχτηκε στο σπίτι του αλλά μας γνώρισε και τη βραδινή ζωή των Δουβλινέζων. Από παμπ σε παμπ, πολλά λίτρα μπύρας, καλή παρέα και πολύ γέλιο! Τα μαγαζιά μπορεί να κλείνουν νωρίς το βράδυ σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα, αλλά εκείνοι έχουν φροντίσει να ξεκινήσουν από νωρίς. Τι κι αν δουλεύουν το επόμενο πρωί; Η διασκέδαση παραμένει διασκέδαση.

Κορυφαία εμπειρία όταν ένα βράδυ βρισκόμασταν σε μία παμπ και βγήκαμε έξω για τσιγάρο… Η Κατερίνα δήλωσε ότι μια μεγάλη της επιθυμία ήταν να δει έναν μεθυσμένο Ιρλανδό να τραγουδά το Molly Malone. Αυτό ήταν. Μέσα σε λίγα λεπτά οι δυο μας βρισκόμασταν απέναντι σε μια μεγάλη παρέα –μεθυσμένων- Ιρλανδών οι οποίοι μας το τραγουδούσαν. Συγκίνηση!

Molly Malone
Molly Malone

Το Δουβλίνο βέβαια, πέρα από τη Guiness και το Jameson έχει να προσφέρει και πολλά αξιοθέατα. Μεταξύ άλλων, το πάρκο St. Stephen’s Green, την εθνική πινακοθήκη, το μουσείο, το κάστρο και φυσικά τον καθεδρικό του St Patrick! Επίσης αξίζει μια βόλτα για χαλάρωση στο Trinity College, και μια επίσκεψη στα ιστορικά Guinness Storehouse και Old Jameson Distillery. Στο πάρκο Merrion Square βρίσκεται το άγαλμα του λατρεμένου Oscar Wilde, να το επισκεφτείτε και να του στείλετε τα φιλιά μου.

The cliffs
The cliffs

Στη μοναδική ατμόσφαιρα της πόλης συμβάλουν η αρχιτεκτονική, ο τρόπος ζωής, αλλά και το busking. Εκατοντάδες μουσικοί του δρόμου με δεκάδες κόσμου τριγύρω να διασκεδάζουν στο άκουσμα τους. Κάθε γωνιά κι άλλος ήχος, συνθέτουν όλοι μαζί μια ξεχωριστή μελωδία.

Προς το Howth
Προς το Howth

Τελικός μας σταθμός ήταν το Sutton όπου περάσαμε δύο ημέρες με σκοπό να επισκεφθούμε το Howth. Το τελευταίο απέχει  περίπου 30 λεπτά από το Δουβλίνο με τον προαστιακό (4,70 ευρώ με επιστροφή). Στα ανατολικά του Howth ξεκινά ένα πεζοπορικό μονοπάτι πλάι στα βράχια με θέα που κόβει την ανάσα και το διάσημο φάρο Baily. Επειδή είμαστε οπτιμίστριες αποφασίσαμε να περπατήσουμε ολόκληρη τη διαδρομή που διαρκεί 4-5 ώρες, αλλά εντάξει, ας μείνει κάτι και για την επόμενη φορά! Το τοπίο είναι πραγματικά μαγικό και σίγουρα σε ανταμείβει. Κατά τα Ιρλανδικά, Aoibhneas!

Aoibhneas είναι να γεμίζουμε τις αισθήσεις μας με τον κόσμο γύρω μας…

Και κάτι για το τέλος. Αν νομίζεις πως η περιπέτεια μας έληξε έτσι όμορφα, είσαι γελασμένος. Χάσαμε το αεροπλάνο της επιστροφής, έπρεπε να κλείσουμε νέα εισιτήρια για την επομένη και ψάχναμε πάλι πού να μείνουμε τελευταία στιγμή. Ο Vinnie μας έσωσε γι’ άλλη μια φορά! Ακόμα και τόσα ευτράπελα όμως δεν μας χάλασαν το ταξίδι και τη διάθεση –εντάξει μερικά μας τη χάλασαν για λίγο- αλλά τώρα, ένα χρόνο μετά, τα θυμόμαστε και γελάμε. Όλα είναι εμπειρίες, και οι εμπειρίες είναι καλοδεχούμενες!

Δουβλίνο
Δουβλίνο

Αφήστε μια απάντηση